Algemene waarnemingsinfo
Vroeger dacht men dat sterren op een grote bol gekleefd waren. De Aarde zat in die bol en de sterren kwamen op en gingen onder. Deze sterren bleken een vaste positie te hebben en de Zon, Maan en planeten bewogen tussen de sterren in. Dit kan eenvoudig verklaard worden doordat de Aarde om haar eigen as draait waardoor het lijkt alsof de sterren op en onder gaan. Daarnaast draait de Aarde ook in een baan om de Zon waardoor het lijkt alsof de Zon doorheen de sterren door beweegt.
De astronomische seeing, ook wel het 'astronomische zicht' genoemd refereert naar het fonkelen of het vertroebelde beeld van astronomische objecten (vb. sterren) dat veroorzaakt wordt door turbulentie in de atmosfeer van de Aarde. De condities van de astronomische seeing op een gegeven nacht voor een gegeven locatie omschrijft hoeveel de atmosfeer van onze planeet de beelden van sterren doorheen een telescoop verstoren.
Vroeger vertrouwden de mensen op de Poolster om te navigeren of om hun weg te vinden wanneer ze zich op ongekend terrein bevonden. Deze vorm van navigatie werd dan ook vaak toegepast in de scheepvaart. Maar de Poolster is niet zo'n heldere ster dus kan het wat moeilijker zijn om deze terug te vinden tussen de vele honderden andere sterren. Gelukkig staat het grote broertje van de Kleine Beer niet veraf. Het sterrenbeeld De Grote Beer of Ursa Major kan je inmiddels goed gebruiken voor het vinden van de Poolster.
Iridium Flares waren een heel bekend fenomeen onder amateur-astronomen. Dit waren lichtstipjes aan de sterrenhemel die snel in lichtintensiteit toe- en afnemen en heel kort te zien zijn. Deze plots opkomende lichtstipjes worden veroorzaakt door het zonlicht dat door de antennes van de Iridium communicatiesatellieten terug naar de Aarde wordt weerkaatst. In dit artikel leer je alles over de bekende Iridium Flares.
Wanneer het helder is kan je aan de sterrenhemel altijd wel eens een satelliet waarnemen. Satellieten zijn vaak waarneembaar als een helder lichtpuntje dat zich voor de sterren langs beweegt. Met de komst van het Starlink satellietennetwerk van SpaceX, dat bestaat uit vele duizenden satellieten, zijn er echter veel meer satellieten waarneembaar die astronomische waarnemingen ernstig kunnen verstoren. In dit artikel leer je wat deze satellieten zijn, wat hen zo speciaal maakt en hoe je deze omstreden kan waarnemen aan de sterrenhemel.
Waarnemen
Deepsky
Catalogen
Gidsen
Hemelverschijnselen
James Webb Space Telescope
Astrofotografie
Ruimtevaart in China
Dit gebeurde vandaag in 1998
Vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida brengen de Verenigde Staten de Lunar Prospector Maanverkenner in de ruimte. Deze ruimtesonde bezorgde wetenschappers zeer veel nieuwe informatie over de Maan waardoor men een beter inzicht kreeg in de herkomst, de samenstelling en de evolutie van dit kleine hemellichaam. Op 31 juli 1999 kwam er een eind aan deze succesvolle missie nadat de Lunar Prospector gecontroleerd neerstortte in een krater nabij de Zuidpool van de Maan. De belangrijkste ontdekking werd in 1999 bekend gemaakt toen het Lunar Propector onderzoeksteam, aan de hand van metingen met de Neutron Spectrometer, tot de conclusie kwam dat er zich op de Maan tot 3 miljard ton aan waterijs zou bevinden. Foto: NASA
Redacteurs gezocht
Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten!
Wordt medewerkerSteun Spacepage
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.