
De nachtelijke hemel heeft een merkwaardig vermogen om je te verrassen op het moment dat je het minst verwacht. Je bent op zoek naar iets anders, je stelsel staat al ingevoerd in het goto-systeem, de camera is al gekalibreerd, en dan, terwijl je even door de zoeker kijkt of een testopname bekijkt, zie je het. Een groot, uitgestrekt sterrenstelsel dat de vorm heeft van een walvis. Niet vaag, niet met wat fantasie, maar echt, onmiskenbaar, met een buik en een rug en een staartvin die aan een kant omhoog krult alsof het dier zich klaar maakt om onder te duiken. NGC 463, ook bekend als de 'Whale Nebula' (Walvismelkwegstelsel) is een van die objecten waarbij de bijnaam geen marketingtruc is maar een pure beschrijving van de werkelijkheid.

Er zijn momenten in de astronomie waarop een object je letterlijk de adem beneemt, niet door zijn complexiteit, niet door zijn wetenschappelijke betekenis, maar door de pure, ongecompliceerde schoonheid van wat je ziet. NGC 4565, het Naaldsterrenstelsel, is zo'n object. Op een goede astrofoto of zelfs door een matige telescoop onder donkere luchten is het beeld onmiddellijk en onvergetelijk: een haarfijn, randsgewijs weergegeven spiraalsterrenstelsel dat als een kosmische naald of mes door een donker sterrenveld snijdt, met een uitpuilende centrale bol die het stelsel een driedimensionale diepte geeft die de verbeelding onmiddellijk prikkelt.

Er zijn deep-sky objecten die je versteld doen staan door hun schoonheid. Er zijn objecten die je versteld doen staan door hun omvang. En er zijn objecten die je versteld doen staan door het verhaal dat ze vertellen, een verhaal van catastrofe, van kosmisch geweld, van een ster die explodeerde en in haar dood de ruimte rondom haar voor altijd veranderde. IC 443, de Jellyfish Nebula (Kwallennevel), behoort tot die laatste categorie. Op een goede narrowband-astrofoto is het beeld onmiddellijk herkenbaar: een grote, bolvormige structuur van gloeiende filamenten en bogen, dooraderd met draadvormige slierten en compacte knobbels, die samen de suggestie wekken van een kwal die door een donkere oceaan zweeft.

Er zijn deep-sky objecten die indrukken nalaten door hun helderheid, door hun afmetingen of door hun wetenschappelijke betekenis. En dan zijn er objecten die een indruk nalaten door iets wat moeilijker te benoemen is, een combinatie van vorm, kleur, structuur en context die samen iets creëert wat de verbeelding onmiddellijk grijpt en niet meer loslaat. NGC 7380, de Wizard Nebula (Toveraarsnevel), behoort tot die categorie. Op 7.200 lichtjaar afstand, in het hart van de Perseusarm, spreidt een mysterieuze 'tovenaar' zijn kosmische mantel.

Er zijn deep-sky objecten die je moet opzoeken in een steratlas, waarvan je de coördinaten moet invoeren in een goto-montuur en waarbij je na het vinden nog altijd twijfelt of je wel het juiste object in beeld hebt. En dan zijn er objecten die je onmiddellijk herkent. Die je met één blik grijpen en niet meer loslaten. IC 2177, de Zeemeeuwnevel, behoort zonder twijfel tot die tweede categorie. Op een goede astrofoto, en zelfs al op een bescheiden opname met een kit-lens en een modified DSLR, zie je het meteen: een grote, uitgespreide nevel met de onmiskenbare vorm van een zeemeeuw in vlucht.

Als er één deep-sky object bestaat waarvan de bijnaam perfect past bij wat je door een telescoop of op een astrofoto ziet, dan is het wel NGC 2359. De Helm van Thor (Thors' Helmet), vernoemd naar de Noorse god van de donder, is een van de meest fotogenieke en wetenschappelijk fascinerende emissinevels aan de nachtelijke hemel. Met zijn karakteristieke bolvormige "helm" geflankeerd door twee uitgestrekte "vleugels" of "hoorns" lijkt het alsof de hemel zelf een wapenrusting draagt. Maar achter die mythologische schoonheid schuilt een verhaal van kosmisch geweld, extreme sterrenfysica en onvermijdelijke ondergang.

De Duitse astronoom Ernst Wilhelm Leberecht Tempel ontdekt vanuit de Franse stad Marseille de planetoïde 64 Angelina. Deze planetoïde behoort tot de groep van E-type planetoïden, heeft een opvallend hoog albedo en heeft een diameter van ongeveer vijftig kilometer. Het hemellichaam werd genoemd naar Angelia, dochter van Hermes uit de Griekse mythologie.
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.