
Er zijn maar weinig figuren in de geschiedenis van de ruimtevaart en de strategische bewapening zo invloedrijk geweest als Vladimir Nikolajevitsj Tsjelomej (Vladimir Chelomey), en tegelijk zo onbekend bij het grote publiek. Decennialang werden zijn namen, zijn ontwerpen en zijn verwezenlijkingen afgeschermd achter het dikste staatsgeheim van de Sovjet-Unie. Zelfs de onderscheidingen die hij ontving, werden bij geheime decreten toegekend. Pas jaren na zijn dood begon de wereld te begrijpen welke rol deze ingenieur had gespeeld in de wereldpolitiek van de twintigste eeuw.

Op 9 maart 1955 zaten circa 42 miljoen Amerikanen voor hun zwart-wit televisietoestellen afgestemd op de Amerikaanse televisiezender ABC. Ze keken naar een uitzending die er op het eerste gezicht niet direct uitzag als een mijlpaal in de geschiedenis van de ruimtevaart: een Disney-programma, aangedreven door animaties en droge lezingen van wetenschappers in kostuum. Toch zou dit ene uur televisie, getiteld 'Man in Space', een directe schakel vormen tussen de volksfantasie en de werkelijkheid van de Amerikaanse ruimtevaart, en uiteindelijk bijdragen aan de weg naar de maan.

Weinig figuren in de geschiedenis van de wetenschap en technologie hebben zo'n decisieve rol gespeeld terwijl ze zo grondig verborgen bleven voor de buitenwereld als Sergej Pavlovitsj Koroljov. Gedurende het hoogtepunt van de Koude Oorlog was hij in de Sovjet-Unie enkel bekend als 'de Hoofdontwerper', zijn echte naam was staatsgeheim. In het Westen wist men nauwelijks van zijn bestaan. En toch was het zijn genialiteit, zijn ijzeren wil en zijn vermogen om een heel team van ingenieurs te sturen dat de Sovjet-Unie in staat stelde de mensheid voor het eerst de ruimte in te sturen.

Robert Hutchings Goddard geldt als de grondlegger van de moderne raketwetenschap. Als eerste ter wereld lanceerde hij in 1926 een raket op vloeibare brandstof, ontwikkelde hij turbopompen, regeneratieve motorkoeling en gyroscopische besturing, en legde hij in 214 octrooien de technische basis voor alle raketaandrijving die volgde. Dit artikel vertelt het verhaal over zijn leven, zijn baanbrekend werk en de blijvende impact ervan op de ruimtevaart.

Het was kwart voor vier in de namiddag toen de hemel boven de Baltische Zee scheurde. Op Prüfstand VII, het lanceerplatform van het Heeresversuchsanstalt Peenemünde op het Duitse eiland Usedom, steeg een 14 meter hoog gevaarte van staal en aluminium van de grond. Niet voor de eerste keer, maar voor het eerst succesvol. De raket die die dag opsteeg, heette officieel Aggregat-4, experimenteel prototype V4. In de volksmond en in de geschiedenisboeken zou hij de V-2 worden: Vergeltungswaffe 2, vergeldingswapen nummer twee. Maar op die donderdagmiddag in oktober 1942 was hij nog iets anders. Hij was het bewijs dat de mens de lucht kon verlaten.

In Den Haag wordt Christiaan Huygens geboren. Gedurende zijn leven zal deze vooraanstaande natuur- en sterrenkudige ondermeer de Saturnusmaan Titan ontdekken en is hij de eerste die Saturnus ziet als een planeet met daarrond ringen. In de wiskunde was hij een pionier op vlak van kansrekening en een wegbereider van de differentiaal- en integraalrekening. Naar Christiaan Huygens werd onder andere een planetoïde, een krater op Mars, een berg op de Maan en een ruimtesonde genoemd.
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.