De maan is een natuurlijke satelliet van de aarde. Vanaf onze planeet, de aarde, zien we steeds maar één kant van de maan. Deze reden hiervoor is heel simpel: de rotatiesnelheid van de maan is gelijk aan zijn omlooptijd rond de aarde. Zo lijkt het vanop onze planeet dat de maan nooit rond zijn as draait maar dit klopt dus niet. Indien de maan niet om zijn as zou draaien, zouden we deze vanaf de aarde in de loop van één omloop juist wél van alle kanten kunnen zien. Je kan dit makkelijk zelf testen door eens rond een boom te lopen. Indien de boom met dezelfde snelheid zou ronddraaien als waarmee jij rond de boom loopt, zou je nooit de achterkant van de boom kunnen zien.
De achterkant van de maan, het gedeelte dat vanop aarde gezien nooit zichtbaar is, werd pas in 1959 voor de eerste maal door de mens gezien toen deze werd gefotografeerd door de Russische ruimtesonde Loena 3. In 1968 zag de mens de achterkant van de maan voor het eerst met het blote oog tijdens de Amerikaanse Apollo 8 ruimtemissie. China voerde in 2019 de eerste zachte landing uit op de achterkant van de maan tijdens de onbemande Chang'e 4 missie. De achterkant van de maan ziet er duidelijk anders uit dan de voorkant. Slechts 2,5% van het oppervlak van de achterkant van de maan wordt bedekt door zeeën, terwijl de voorkant voor 31,2% uit zeeën bestaat. De achterkant van de maan bevat ook de op een na de grootste inslagkrater van het zonnestelsel, het Zuidpool-Aitken-bekken. Doordat de achterkant van de maan steeds is afgeschermd van radiosignalen afkomstig van de aarde, is dit volgens astronomen een geschikte locatie voor een radiotelescoop.
Dark side of the moon
De achterkant van de maan wordt vaak 'the dark side of the moon' genoemd maar dit klopt niet echt. Ook de achterkant van de maan wordt regelmatig door zonlicht beschenen, vooral in de periode rond Nieuwe Maan. Dit is de fase van de maan waarbij we de maan op aarde niet zien. De naam 'the dark side of the moon' werd vooral bekend door de Britse muziekgroep Pink Floyd en hun gelijknamige album uit 1973.
