Plutomaan: Hydra

Geschreven door
Beoordeel dit item
(2 stemmen)
Kleurenopname van Hydra gemaakt door New Horizons. Kleurenopname van Hydra gemaakt door New Horizons. Foto: NASA/JPL

Hydra is één van de manen van de dwergplaneet Pluto. Dit ongeveer vijftig kilometer grote hemellichaam is tot op heden de tweede grootste maan van Pluto en werd samen met de andere Plutomaan Nix in juni 2005 ontdekt. Hydra bevindt zich van alle gekende Plutomanen het verst van de dwergplaneet en ook dit hemellichaam werd in 2015 bezocht toen de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons een bezoek bracht aan Pluto en zijn manen. Leer aan de hand van dit artikel alles over de Plutomaan Hydra.

De Plutomaan Hydra werd op 15 juni 2005 ontdekt door het Pluto Companion Search Team aan de hand van beelden die gemaakt werden van de dwergplaneet Pluto met de Hubble Space Telescope. Op dat moment was het team bezig met de voorbereidingen voor de lancering van NASA's New Horizons ruimtesonde naar Pluto en waren de wetenschappers op zoek naar zoveel mogelijk informatie over eventuele manen en andere objecten nabij de dwergplaneet Pluto. Oorspronkelijk kreeg deze maan de benaming 'S/2005 P1 waarna op 21 juni 2006 de International Astronomical Union (IAU) officieel de naam 'Hydra' goedkeurde voor dit hemellichaam. De 'Hydra' verwijst naar Hydra van Lerna uit de Griekse mythologie dat een een veelkoppig, slang- of draakachtig monster was dat huisde in het meer van Lerna. De naam Hydra werd voor deze maan ook specifiek gekozen omdat de naam 'Hydra' begint met de letter 'H' waarmee men wou verwijzen naar de succesvolle Hubble Space Telescope. 

Hydra heeft een onregelmatige vorm en is op zijn grootste kant 50,9 kilometer groot. Deze maan heeft te weinig massa om onder invloed van zijn eigen zwaartekracht een ronde vorm aan te nemen. Aan de kortste kant is Hydra 30,9 kilometer groot. Opvallend aan deze Plutomaan is dat Hydra een sterk reflecterend oppervlak heeft wat wijst op de aanwezigheid van waterijs op het oppervlak van deze maan. Het waterijs op Hydra is relatief zuiverder en vertoont minder sporen van donkere bestandsdelen ten opzichte van de grote Plutomaan Charon. Het oppervlaktespectrum van Hydra is enigszins ook blauwachtiger vergeleken met dat van de Plutomaan Nix. Een mogelijke verklaring hiervoor is dat het oppervlak van Hydra meer waterijs bezit dan dat van Nix. Aan de hand van het aantal inslagkraters op het oppervlak van Hydra vermoeden astronomen dat deze Plutomaan ongeveer vier miljard jaar geleden is ontstaan. Wetenschappers vermoeden dat Hydra ontstaan is als gevolg van een botsing tussen Pluto en een ander groot object uit de Kuipergordel. Een deel van de brokstukken afkomstig van deze botsing kennen we nu als de Plutomanen. 

HydraFoto: NASA/JHUAPL/SWRI

De Plutomaan Hydra werd in 2015 eveneens bezocht door de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons toen deze langs Pluto en zijn manen scheerde. Zo vloog New Horizons op 14 juni 2015 op een afstand van ongeveer 240 000 kilometer langs Hydra en werd deze in beeld gebracht en onderzocht. Aan de hand van de scheervlucht van de New Horizons heeft men kunnen vaststellen dat Hydra op een aftand van 64 738 kilometer cirkelt van het barycentrum (gemeenschappelijk zwaartepunt) van Pluto en Charon. De baan van Hydro rondom Pluto is vrijwel cirkelvormig en om de 38,2 dagen maakt Hydra één omwenteling om Pluto. Ten opzichte van de andere Plutomanen cirkelt Hydra veel sneller om zijn as. Zo maakt Hydra om de 10,3 uur één omwenteling om zijn as. Deze snelle omwenteltijd komt ook voor bij andere objecten uit de Kuipergordel. 

Karakteristieken

Afmetingen: 50,9 km x 36,1 km x 30,9 km
Rotatietijd: 0,4 dagen
Omlooptijd om Pluto: 38,2 dagen
Albedo: 0,83
Leeftijd: 4 miljard jaar
Datum ontdekking: 15 juni 2005
Temperatuur: 23 Kelvin
Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Meer in deze categorie: « Plutomaan: Kerberos

Dit gebeurde vandaag in 1972

Het gebeurde toen

De Apollo 16 Maanlander, met aan boord de astronauten John W. Young en Charles M. Duke, maakt een succesvolle landing op het oppervlak van de Maan. De landing was bijna op een ramp uitgelopen doordat tijdens de laatste meters het zicht vrijwel nihil was door opstuivend maanstof (door de gassen uit de daalmotor). Na de landing bleek dat één poot van de Maanlander slechts drie meter naast een diepe krater was neergekomen. Uiteindelijk verbleven de twee astronauten 71 uur op het oppervlak van de Maan en brachten ze 96 kilogram aan bodemstalen terug naar de Aarde. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Redacteurs gezocht

Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website en/of het Guidestar magazine. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

NGC 6543

NGC 6543
De prachtige planetaire nevel NGC 6543 is terug te vinden in het sterrenbeeld Draco (Draak) en staat ook bekend als 'Cat's Eye Nebula' (Kattenoognevel). Planetaire nevels ontstaan wanneer oudere, lichte…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

39%

Sociale netwerken