Uranusmaan: Ariel

Geschreven door
Beoordeel dit item
(1 Stem)
De Uranusmaan Ariel De Uranusmaan Ariel Foto: NASA

Ariel is de twaalfde maan van Uranus en werd in 1851 ontdekt door de Britse astronoom William Lassell. De naam “Ariel” is afkomstig uit William Shakespeare’s werk 'The Tempest' waar het de naam van een gevaarlijke geest was. Deze Uranus maan heeft een diameter van 1 158 kilometer en werd in 1986 bezocht door de Amerikaanse ruimtesonde Voyager 2 die tot op heden nog steeds de enigste gedetailleerde foto’s maakte van dit hemellichaam.

-
De Uranusmaan Ariel - Foto: NASA

Op het oppervlak van Ariel zijn twee geologische kenmerken terug te vinden, kraters en valleien. Deze valleien zijn allemaal met elkaar verbonden, zijn honderden kilometers lang en kunnen op sommige plaatsen tien kilometer diep zijn. De meeste kraters op Ariel vertonen sporen dat het oppervlak van deze maan nog steeds heel actief en vrij jong is maar wat aan de basis ligt van deze grote geologische veranderingen is nog steeds niet gekend alhoewel sommige geloven dat het binnenste van deze maan ooit zeer heet moet zijn geweest en nu afgekoeld is waardoor deze grote scheuren en valleien in het oppervlak zouden kunnen ontstaan zijn. Ariel bevindt zich op een afstand van 190 930 kilometer van Uranus en de maan bestaat voor 70% uit ijs. De grootste inslagkrater op Ariel kreeg de naam 'Yangoor', is ongeveer 78 kilometer groot en vertoont sporen van geologische veranderingen sinds zijn ontstaan.

Kris Christiaens

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Meer in deze categorie: « Titania Uranusmaan: Oberon »

Dit gebeurde vandaag in 1969

Het gebeurde toen

De Russische Venera 5 ruimtesonde begint na een reis van vijf maanden aan zijn afdaling in de atmosfeer van de planeet Venus en stuurt gedurende 53 minuten lang wetenschappelijke gegevens terug naar de Aarde. De dichte atmosfeer van Venus reduceerde de snelheid tot 756 km/u. Vervolgens startten de metingen over de temperatuur, luchtdruk en chemische samenstelling van de dampkring. De binnentemperatuur aan boord van Venera 5 liep tijdens de afdaling op van 13°C tot 28°C. Niet de hoge temperatuur op Venus, maar de hoge luchtdruk was uiteindelijk de oorzaak van het einde van de missie. Foto: Roscosmos

Ontdek meer gebeurtenissen

Messier 19

Messier 19
M19, ook gekend als NGC 6273, is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Ophiuchus. Opvallend is dat deze bolhoop zich, in tegenstelling tot de meeste anderen, zich heel dicht bij…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

59%

Sociale netwerken