De toekomst en het einde van het zonnestelsel

Geschreven door
Beoordeel dit item
(36 stemmen)
Artistieke impressie van ons zonnestelsel. Artistieke impressie van ons zonnestelsel. Foto: NASA

Indien er geen zwarte gaten of sterren in de buurt van het zonnestelsel komen, wordt verwacht dat het zonnestelsel zoals we dit nu kennen nog meer dan een miljard jaar lang zal bestaan tot het moment dat de Zon haar eerste slachtoffer opeist: de Aarde. De zon zal dan 10% feller schijnen dan ze nu doet, de straling zal verhogen en op Aarde zal het broeiheet en onleefbaar worden. Enkel in de diepste gebieden van de oceaan kan dan nog wel wat leven zijn.

Na een periode van 3,5 miljard jaar zal de Aarde zowat de zelfde weersvooruitzichten hebben als op Venus vandaag, de oceanen zullen koken en alle leven (in de gekende vormen) zal onmogelijk zijn. De waterstofreserves in de kern van de zon raken uitgeput. De zon zal het waterstof gaan gebruiken in de minder dichte bovenste lagen waardoor het zal uitzetten. Zo zal de zon tot 8 maal groter in diameter worden dan nu. Ze zal uiteindelijk een rode reus worden, gekoeld en afgestompt door zijn aanzienlijk vergroot oppervlak. Terwijl de zon zich uitzet, zal het de planeet Mercurius verzwelgen. De Aarde en Venus zouden dit nog overleven aangezien de zon ongeveer 28% van haar massa zal verliezen en de lagere zwaartekracht hen in hogere banen zal brengen. De Aarde zal verschroeid achtergelaten worden en het oppervlak zal herleid worden tot een mengsel van hete klei door de intensere straling. De atmosfeer wordt weggeblazen door een onhoudbare zonnewind. De zon zal voor ongeveer een honderd miljoen jaar een rode reus blijven. Gedurende deze periode kan het zijn dat waterwerelden rond Jupiter en Saturnus, zoals Titan en Europa, gelijkaardige condities krijgen die vereist zijn voor menselijk leven.

Uiteindelijk zal het helium dat geproduceerd wordt door de zon, terugvallen in de kern. De dichtheid verhoogt hierdoor tot het niveau bereikt wordt dat helium omzet naar carbon. De zon zal dan ineenkrimpen tot een grootte die kleiner is dan de huidige diameter. De heliumomzettingsfase zal ongeveer 100 miljoen jaar in beslag nemen. Uiteindelijk zal het terug zijn reserves aanspreken in de buitenste lagen en zal het zijn vorm van rode reus verliezen. Deze fase duurt slechts 100 miljoen jaar, waarna nog een periode volgt van 100.000 jaar waarbij de buitenste lagen van de zon afvallen en materie de ruimte ingestuurd wordt. Dit fenomeen kennen wij als planetaire nevels.

Dit is eerder een relatief rustige gebeurtenis, wat niet te vergelijken is met een supernova. Onze zon zal nooit dat lot ondergaan. Indien we nog leven en de gebeurtenis meemaken, zouden we een sterke verhoging zien in de zonnewind, maar niet voldoende om de Aarde te vernietigen. Het enige dat nog zal overblijven van de zon, is een witte dwerg. Dit is een heet, zwak en erg dicht object. Het heeft de grootte van ongeveer de halve Aarde en zou vanaf Aarde gezien even groot zijn als Venus maar dan met de helderheid van enkele honderden zonnen.

Wanneer de zon zelf sterft, zal de aantrekkingskracht op de planeten, kometen, planetoïden en dergelijke meer verzwakken. De planeetbanen van de binnenste planeten zullen uitzetten. Mercurius zal al lang verzwolgen zijn wanneer de zon een witte dwerg wordt, Venus zal een derde verder liggen dan waar de Aarde nu ligt en de Aarde zal zich ergens rond de baan van Mars bevinden. Twee miljard jaren later zal het carbon in de kern van de zon kristalliseren en een grote diamant vormen. Een triljoen jaar later zal deze verzwakken, uitsterven en helemaal geen licht meer geven...

Vancanneyt Sander

Oprichter & beheerder van Spacepage & Poollicht.be
Sterrenkunde en ruimteweer redacteur.

Meer in deze categorie: « Het ontstaan van het zonnestelsel

Dit gebeurde vandaag in 2002

Het gebeurde toen

Vanop de Bajkonoer lanceerbasis wordt de Europese INTErnational Gamma-Ray Astrophysics Laboratory (INTEGRAL) satelliet in de ruimte gebracht. Deze ruimtetelescoop werd ontworpen om kosmische gammastralen op te sporen. Foto: ESA

Ontdek meer gebeurtenissen

Messier 34

Messier 34
M34 is een heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Perseus. Deze cluster ligt op een afstand van 1 400 lichtjaar van de Aarde en heeft een werkelijke diameter van 14…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken