Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis van de Amerikaanse Mars Polar Lander. Na een geslaagde lancering en vlucht naar Mars verloor men tijdens de afdaling naar het Marsoppervlak alle contact met deze Marslander. Het totale gebrek aan gegevens tijdens de landing maakte het bijzonder moeilijk vast te stellen wat de oorzaak van deze mislukte missie was. Dit, alsmede het mislukken van de Mars Climate Orbiter datzelfde jaar, leidde tot een grondige reorganisatie van het complete Amerikaanse Marsprogramma. Foto: NASA

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA verliest het contact met de Mars Climate Orbiter ruimtesonde toen het ruimtetuig zich achter de planeet Mars begaf. Het verlies van de ruimtesonde bleek veroorzaakt te zijn door menselijke fouten. Hierdoor benaderde de ruimtesonde Mars veel te laag en brandde deze vervolgens op in de atmosfeer. Foto: NASA

De Amerikaanse Mars Polar Lander stort te pletter op het oppervlak van de planeet Mars nabij de zuidpool. Bij het binnendringen van de atmosfeer van Mars werd het contact met het voertuig volgens planning verbroken waarna enkele minuten later direct na landing een signaal zou volgen dat de landing succesvol was verlopen. Dit signaal kwam echter nooit en sindsdien is er niets meer van de Mars Polar Lander vernomen. De remraketten aan boord van de lander zouden aan de basis liggen van dit falen. Foto: NASA

Twee kleine sondes maken zich los van de Amerikaanse ruimtesonde Deep Space 2 en begeven zich naar het Marsoppervlak. Helaas verloor men tijdens de afdaling naar het Marsoppervlak alle communicatie met de twee sondes. De probes wogen in totaal slechts 3,6 kg en waren bedoeld om als eerste ruimtetuigen ooit onder de oppervlakte van een andere planeet door te dringen. Het onderste deel zou zich 0,6 meter diep in de Marsbodem penetreren en het bovenste deel zou op het oppervlak blijven om data door te sturen naar de Mars Global Surveyor. Foto: NASA

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana wordt de Europese ruimtesonde SMART-1 gelanceerd. SMART-1 had zowel een technisch alsook een wetenschappelijk doel. Zo werden tijdens deze missie instrumenten en technologieën getest voor toekomstige ruimtemissies. Eén van de belangrijkste onderdelen aan boord van SMART-1 was de SEP ionenmotor waarmee het ruimtetuig in de nacht van 15 op 16 november 2004 de Maan bereikte. Op 3 september 2006 stort SMART-1 te pletter op het Maanoppervlak.Foto: Arianespace

Na het loskoppelen van het Britse ruimtetuig Beagle 2 van de Europese ruimtesonde Mars Express verliest men alle contact met de Beagle 2. Deze kleine lander had een ronde vorm met een diameter van één meter en werd gebouwd door EADS Astrium in opdracht van een groep Britse geleerden. Ondanks het feit dat Beagle 2 zich probleemloos had losgemaakt van Mars Express op 19 december 2003 kwam er helaas geen bericht van een geslaagde landing. De Europese ruimtevaartorganisatie ESA maakte na een onderzoek bekend dat Beagle 2 wellicht neergestort is op het Marsoppervlak door het falen van de parachute of de luchtkussens of dat het tuig de Marsatmosfeer niet is binnengedrongen zoals gepland waardoor Beagle 2 in een baan om de Zon is terecht gekomen.

De Amerikaans-Europese ruimtesonde Cassini-Huygens vliegt een eerste maal langs de Saturnusmaan Phoebe. Het was geleden sinds de Voyager 2 missie dat een ruimtetuig een bezoek bracht aan deze 213 kilometer grote Saturnusmaan. De volgende dag worden de eerste close-up foto's gemaakt van Phoebe. De meeste manen van Saturnus hebben een helder oppervlakte, maar Phoebe is, met een Albedo van 0,08, een erg donker hemellichaam. Samem met de maan Iapetus is Phoebe de enige grote maan van Saturnus met een baan die niet in het vlak van de evenaar van Saturnus ligt. Bovendien draait Phoebe in tegengestelde richting om Saturnus. Foto: NASA

Lancering vanaf de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan van een Sojoez raket met aan boord de Europese ruimtesonde Venus Express die in april 2006 aankomt bij de planeet Venus. Dit 1,2 ton zware onbemande ruimtetuig werd ontwikkeld om de structuur, chemische samenstelling en dynamiek van de atmosfeer van Venus te bestuderen. Foto: ESA

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA

De Amerikaanse ruimtesonde Mars Reconnaissance Orbiter begeeft zich in een elliptische baan om de planeet Mars. Op 12 augustus 2005 werd deze Marsverkenner in de ruimte gebracht met als doel het oppervlak van Mars zeer gedetailleerd in kaart te brengen met behulp van krachtige camera's. Na de aankomst bij Mars begaf het ruimtetuig zich met behulp van aerobraking in een cirkelvormige baan om de planeet. Foto: NASA

De Europese ruimtesonde SMART-1 stort volgens plan neer op het oppervlak van de Maan. SMART-1 had zowel een technisch alsook een wetenschappelijk doel. Zo werden tijdens deze missie instrumenten en technologieën getest voor toekomstige ruimtemissies. Eén van de belangrijkste onderdelen aan boord van SMART-1 was de SEP ionenmotor waarmee het ruimtetuig in de nacht van 15 op 16 november 2004 de Maan bereikte. Foto: ESA

De Amerikaanse ruimtesonde New Horizons, die op weg is naar de dwergplaneet Pluto, vliegt langs de gasplaneet Jupiter. Het onbemande ruimtetuig vloog op een afstand van 2,3 miljoen kilometer van Jupiter waardoor de snelheid van New Horizons met vier kilometer per seconde verhoogde. De snelheid van New Horizons was tot aan Jupiter ongeveer 57 600 kilometer per uur en hierna ongeveer 75 200 kilometer per uur. Tijdens de flyby werd de atmosfeer van Jupiter onderzocht en werden alle wetenschappelijke instrumenten aan boord van New Horizons uitvoerig getest. Foto: NASA

De Amerikaanse ruimtesonde MESSENGER scheert voor een tweede keer langs de planeet Venus. Tijdens deze scheervlucht vliegt MESSENGER op een hoogte van 338 kilometer boven het Venusoppervlak waarna het ruimtetuig zich op weg begeeft naar de planeet Mercurius. MESSENGER begaf zich, na drie scheervluchten in 2008 en 2009, uiteindelijk op 18 maart 2011 in een baan om de kleine planeet Mercurius waarna het wetenschappelijke deel van deze missie van start ging. Foto: NASA

Lancering van de eerste Chinese Maanverkenner Chang'e 1. Het ruimtetuig kwam op 5 november 2007 aan in een baan om de Maan waarna de eerste foto's van het Maanoppervlak enkele dagen later werden doorgestuurd naar de Aarde. In november 2008 werd een complete Chinese kaart van het Maanoppervlak vrijgegeven aan de hand van foto's gemaakt door Chang'e 1. Dit was de eerste keer dat China een ruimtetuig in een baan om de Maan bracht. Foto: CASC

De Amerikaanse ruimtesonde Cassini vliegt voor de eerste maal op minder dan 100 kilometer hoogte (52 kilometer) boven het oppervlak van de Saturnusmaan Enceladus. Dankzij deze zogeheten 'flyby' kunnen wetenschappers Enceladus van nabij bestuderen en gedetailleerd in beeld brengen. Enceladus is de zesde grootste maan van Saturnus en heeft de grootste albedo (weerkaatsing van het licht) in ons zonnestelsel wat wil zeggen dat het oppervlak van Enceladus bijna alle zonlicht reflecteert. Foto: NASA