Toon items op tag: sterrenstelsel

Een spiraalstelsel kan makkelijk herkend worden aan zijn twee of meerdere spiraalarmen die zich rond een kern bevinden. Toen Edwin Hubble de spiraalstelsels wou bestuderen en classificeren, onderscheidde hij twee groepen binnen: deze objecten de normale spiraalstelsels (S) en de balkspiraalstelsels (SB). Binnen de spiraalvormige sterrenstelsels zitten sterren van alle mogelijke leeftijden. Deze stelsels zijn ook rijk aan gas waardoor sommigen ook wel de 'kraamklinieken' van ons heelal genoemd worden.

Gepubliceerd in Sterrenstelsels
dinsdag, 19 december 2006 01:00

Soorten sterrenstelsels: Starburst sterrenstelsels

Starburst sterrenstelsels zijn stelsels die een blauwachtige kleur vertonen en opvallend helderder zijn in het infrarode gebied van het spectrum waardoor aangetoond wordt dat er uitzonderlijk veel nieuwe sterren gevormd worden in dergelijke stelsels. In normale sterrenstelsels worden doorgaans ook nieuwe sterren gevormd maar niet zo veel als bij een Starburst stelsel. De oorzaak voor deze grote hoeveelheid nieuwe en jonge sterren zou te wijten zijn aan botsingen tussen verschillende sterrenstelsels.

Gepubliceerd in Sterrenstelsels
maandag, 18 december 2006 01:00

Soorten sterrenstelsels: Seyfertsterrenstelsels

Seyfertsterrenstelsels zijn sterrenstelsels met een uitzonderlijk kleine en heldere kern. Deze kernen hebben een zeer kenmerkend emissiespectrum. Dit is heel vreemd want normaal zou een kern van een sterrenstelsel samengesteld moeten zijn uit het spectrum van alle sterren die er zich in bevinden. In 1943 ontdekte de Amerikaanse astronoom Carl Seyfert dat de oorsprong van deze kenmerkende emissiespectra wellicht aan het gas ligt dat zich in de kern van deze sterrenstelsels bevindt en dat dit gas ook zeer veel energie bezit.

Gepubliceerd in Sterrenstelsels

Ongeveer 40% van alle sterrenstelsels hebben een elliptische vorm (bolvormig of lensvormig) en beschikken over een zeer heldere kern. In deze elliptische sterrenstelsels bevinden zich vooral oudere sterren omdat er zich te weinig gas in bevindt voor het ontstaan van nieuwe sterren. De helderheid van deze stelsels neemt naar de rand toe meer af. Elliptische sterrenstelsels zijn eveneens de grootste uit ons heelal.

Gepubliceerd in Sterrenstelsels
woensdag, 26 oktober 2005 23:50

NGC 3628

NGC 3628 is het derde lid van de zogeheten 'Leo Triplet'. Dit is een bekende groep van drie sterrenstelsels die in de lente vaak worden waargenomen door deep-sky waarnemers. Dit spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Leeuw (Leo) bevindt zich op een afstand van 35 miljoen lichtjaar van de Aarde en werd in 1784 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. Alle drie de leden van de bekende Leo Triplet zijn met elkaar verbonden. NGC 3628 heeft een helderheid van magnitude 9,6 en is een mooi voorbeeld van een 'edge-on' sterrenstelsel. Ondanks het feit dat dit sterrenstelsel qua afmeting vergelijkbaar is met het Melkwegstelsel kunnen we duidelijk zien dat de schijf van NGC 3628 naar de rand toe uitwaaiert. Astronomen vermoeden dat het vervormde uiterlijk van dit sterrenstelsel het bewijs is van gravitationele touwtrekkerij met de andere sterrenstelsels van de Leo Triplet. Waarnemers met telescopen met een opening van minstens twintig centimeter moeten bij goede omstandigheden al de stofband rondom dit sterrenstelsel kunnen zien.

Sterrenbeeld: Leeuw (Leo)
Magnitude: 9,6
Coördinaten:

  • RA: 11h 20m
  • DEC: +13° 35'

Leo

Gepubliceerd in NGC objecten
maandag, 24 oktober 2005 21:49

NGC 5128

NGC 5128 is het beroemde lensvormige sterrenstelsel in het sterrenbeeld Centaurus (Centaur). Dit sterrenbeeld is gelegen aan de zuidelijke hemelkoepel. Vanaf de breedte van de Benelux is alleen het noordelijk deel van het sterrenbeeld te zien, en dan nog slecht omdat het maar net boven de zuidelijke horizon uitkomt. De grootte van NGC 5128 bedraagt 25.7’ bij 20’ en de helderheid van het deep-sky object bedraagt magnitude 6.6. NGC 5128 heeft een zeer herkenbare band van kosmisch stof dat zich rondom het stelsel bevindt. Het hemelobject werd op 29 april 1826 ontdekt door de Schotse astronoom James Dunlop. NGC 5128, ook wel 'Centaurus A' genoemd, bevindt zich op een afstand van ongeveer 12 miljoen lichtjaar van de Aarde en heeft een massa van ongeveer 1 biljoen zonnemassa's. De vorm is eerder elliptisch en de afmetingen bedragen 150 000 × 120 000 lichtjaar.

Gepubliceerd in NGC objecten
zondag, 23 oktober 2005 22:46

NGC 3079

NGC 3079 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Ursa Major (Grote Beer). Het is een zogeheten 'edge-on' sterrenstelsel waardoor we, gezien vanop Aarde, van opzij kijken naar dit deep-sky object. De grootte van NGC 3079 aan de hemelboog bedraagt 8’ bij 1.4’ en de helderheid bedraagt magnitude 11.4. In het centrum van dit sterrenstelsel bevindt zich een ronde structuur die ongeveer 3 000 lichtjaar groot is tot 3 500 lichtjaar boven het stelsel uitsteekt. Astronomen vermoeden dat deze structuur wordt veroorzaakt door deeltjes die met zeer hoge snelheden de ruimte worden ingeslingerd. Het hemelobject ligt 56,4 miljoen lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 1 april 1790 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

Gepubliceerd in NGC objecten
zaterdag, 06 augustus 2005 21:23

NGC 891

NGC 891 is een klein spiraalvormig sterrenstelsel dat ook gekend is als 'Caldwell 23' en te zien in het sterrenbeeld Andromeda. Dit deep-sky object heeft een helderheid van 11,5. NGC 891 is een mooi voorbeeld van een zogeheten 'edge-on' sterrenstelsel. De grootte aan de hemel bedraagt 13' x 3' en de afstand tot ons bedraagt ongeveer 30 miljoen lichtjaar. NGC 891, dat ontdekt werd door Caroline Herschel in Augustus 1783 en gecatalogeerd werd door haar broer William als H.V.19, is tevens lid van een kleine groep van stelsels dat ook wel de NGC 1023 groep wordt genoemd. Deze cluster bestaat uit vijf sterrenstelsels. Infraroodwaarnemingen gemaakt door Gilbert A. Esquerdo and John C. Barentine laten uitschijnen dat NGC 891 een balkspiraalstelsel zou zijn van het type SBb. In 1986 werd ook een supernova waargenomen in NGC891, namelijk SN1986J. De maximale helderheid ervan bedroeg magnitude 14. NGC 891 staat 4 graden ten oosten van de ster Gamma Andromedae (Almach) en is ingesloten in een driehoek opgebouwd uit sterren van magnitude 10. In 2005 werd NGC 891 gebruikt als testobject toen men de Large Binocular Telescope voor het eerst naar de sterren richtte.

Gepubliceerd in NGC objecten
vrijdag, 22 juli 2005 22:21

Messier 31 (Andromedanevel)

Messier 31, ook gekend als NGC 224, is een prachtig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Andromeda dat ook bekend is onder de namen 'Andromedasterrenstelsel' of 'Andromedanevel'. Het object is (zelfs in onze streken) makkelijk met het blote oog waar te nemen. Het sterrenstelsel is, samen met de bekende Orionnevel (M42), wellicht het meest bestudeerde en bekendste object aan onze nachtelijke hemel. Messier 31, ons eigen sterrenstelsel en M33 zijn de drie grootste sterrenstelsels van een kleine cluster die men de Lokale Groep' noemt.

Gepubliceerd in Messier objecten
vrijdag, 22 juli 2005 22:19

Messier 32

M32 is één van de satellietstelsels van het bekende sterrenstelsel M31, net zoals M110, NGC 185 en NGC 147. Deze twee laatste zijn moeilijk te vinden en bevinden zich ver van het Andromedasterrenstelsel (op meer dan 2 miljoen lichtjaar van M31). M32, of NGC 221, bevindt zich net zoals M31 op een afstand van 2,2 miljoen lichtjaar van de Aarde. Het object is een elliptisch sterrenstelsel van het type E2 (zo goed als cirkelvormig). De werkelijke diameter van object bedraagt 8 000 lichtjaar en het sterrenstelsel is bekend als een krachtige radiobron dat wellicht wordt veroorzaakt door een massief zwart gat.

Gepubliceerd in Messier objecten
Pagina 9 van 16

Dit gebeurde vandaag in 1974

Het gebeurde toen

De Russische onbemande ruimtesonde Mars 7 komt aan bij de planeet Mars. De lander slaagt er echter niet in om af te dalen in de Marsatmosfeer en vliegt de planeet voorbij op een afstand van 1 300 kilometer. De oorzaak van deze mislukte Marsmissie zou te wijten zijn aan problemen met transitoren aan boord van het ruimtetuig. Het ruimtetuig werd op 9 augustus 1973 in de ruimte gebracht en de lander werd ontwikkeld om het oppervlak en de atmosfeer van Mars te onderzoeken. Foto: Roscosmos

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Messier 22

Messier 22
M22 is de derde helderste bolvormige sterrenhoop aan de sterrenhemel en is terug te vinden in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter). Deze prachtige bolhoop zou nog een stuk helderder zijn, mocht …
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

26%

Sociale netwerken