Wat is de planetoïdengordel?

De planetoïdengordel, ook wel de 'asteroïdengordel' genoemd, is een gebied in ons zonnestelsel dat zich tussen de planeten Mars en Jupiter bevindt op een afstand van 2,06 en 3,27 Astronomische Eenheden (AE) van de Aarde. In deze regio bevinden zich de meeste planetoïden die in een baan rond de Zon draaien. De planetoïdengordel kreeg in het verleden ook vaak de benaming 'hoofdgordel' aangezien dit de grootste gordel met planetoïden is in ons zonnestelsel. Terwijl de hoofdgordel van de planetoïdengordel ongeveer 93,4% van alle genummerde planetoïden bevat, bevinden de overige planetoïden zich zich in andere gebieden die men in de sterrenkunde ook wel 'groepen' noemt.

Wat zijn planetoïdenfamilies?

Een planetoïdenfamilie is een groep van planetoïden die gelijkaardige baanelementen hebben zoals de halfgrote as, excentriciteit en inclinatie van de baan. De leden van deze families zouden fragmenten zijn van botsingen met grotere planetoïden in het verleden. In dit artikel gaan we dieper in op het ontstaan van planetoïdenfamilies en de verschillende soorten.

Planetoïdengroepen

Er zijn vele planetoïdengroepen te vinden in ons zonnestelsel. Naast de grote asteroïdengordel tussen de planeten Mars en Jupiter vinden we ook groepen in de omgeving van de Aarde , Mars of zelfs in de buurt van Neptunus. In dit artikel overlopen we de diverse groepen van planetoïden
die zich in ons zonnestelsel begeven.

Welke namen krijgen planetoïden?

Een nieuw ontdekte planetoïde krijgt een voorlopige benaming dat bestaat uit het jaar van ontdekking en een alfanumerieke code (bijvoorbeeld 2002 AT4). Eens de baan ervan bevestigd is, krijgt het een nummer en later kan het ontdekte hemellichaam eventueel ook een naam krijgen (zoals 433 Eros). De oude benamingsmethodes gebruikten haken rond het getal. Vandaag de dag laat men de haken en het nummer gewoon vallen zodat enkel de naam gebruikt wordt.

Ontdekken van planetoïden

Astronomen kennen vandaag het dag het bestaan van meer dan 300 000 asteroïden of planetoïden. De kans is groot dat er op dit ogenblik eentje ontdekt wordt, maar wat hebben we nodig om deze merkwaardige objecten te ontdekken? Hoe deed men dit vroeger en hoe doet men het nu? In dit artikel proberen we u mee te nemen in de boeiende wereld van de ontdekkingen...

Apollo 16

De Apollo 16 missie was de tiende bemande ruimtevlucht uit het Apollo Maanprogramma en zou de vijfde ruimtevlucht worden waarbij men een landing op het oppervlak van de Maan zou maken. Gezagvoerder gedurende deze missie was John W. Young die op dat moment één van de meest ervaren astronauten was. Hij had eerder al drie ruimtevluchten gemaakt (Gemini 3, Gemini 10 en Apollo 10) en zou later de eerste ruimtevlucht uitvoeren met een Amerikaanse Space Shuttle. Young werd bijgestaan door Thomas Mattingly die piloot van de Apollo commando module was en Charles Duke die piloot van de maanlander was. Op 16 april 1972 werd vanop het Kennedy Space Center in Florida de krachtige Saturn V raket gelanceerd met bovenop de Apollo 16 capsule en Maanlander die een gewicht hadden van 30 ton en 16 ton.

Optische SETI-experimenten

Terwijl de meeste zoektochten naar leven langsheen het radiospectrum gebeuren, dachten sommige onderzoekers dat buitenaardse beschavingen krachtige lasers konden gebruiken voor interstellaire communicatie op optische golflengtes. Het idee werd voor het eerst voorgesteld in het Britse magazine 'Nature' in 1961. In 1983 publiceerde Charles Townes, één van de uitvinders van de laser, uiteindelijk een gedetailleerde studie van het idee in 'Proceedings of the National Academy of Sciences', een Amerikaans magazine.

Apollo 18, 19 en 20

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie besliste in het begin van het Apollo programma om 15 volledig functionerende Saturn V maanraketten te laten maken waarmee men 2 onbemande testvluchten en dertien bemande maanvluchten zou maken. Wegens te hoog oplopende kosten binnen het Apollo programma en de oorlog met Vietnam besliste Amerika de Apollo 18, 19 en 20 missies te annuleren.

NGC 6210

NGC 6210
De planetaire nevel NGC 6210 in het sterrenbeeld Hercules is van magnitude 9.7. De bijnaam van deze planetaire nevel is de 'Schildpadnevel'. Deze nevel lijkt echter op geen enkel vlak…
Lees meer...

Dit gebeurde vandaag in 1959

Het gebeurde toen

Vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida wordt de Amerikaanse satelliet Vanguard 3 in de ruimte gebracht. Vanguard 3 was uitgerust met een magnetometer, röntgendetectors en detectors voor het opsporen van micrometeorieten, het bestuderen van het magnetisch veld van de Aarde en het meten van effect van röntgenstraling van de zon op de dampkring. Na 83 dagen te hebben gefunctioneerd, ontving men van Vanguard 3 geen signalen meer. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

100%

Sociale netwerken